Dankzij een actie van Remeha mochten wij een gratis weekendje Landal uitzoeken. Anne mocht beslissen waarheen en wanneer omdat zij haar zeilkamp vanwege faillissement misgelopen was.
Dus zij besloot dat het met haar verjaardag (6 december) moest gebeuren en aangezien zij voor haar verjaardag naar een hele grote Primark wilde en naar de kerstmarkt, besloten we dat we naar Essen zouden gaan. We zetten een paark in Brabant op de wishlist en Hoog Vaals en toen kregen we Hoog Vaals toegewezen!
Dus op 5 december was het zover, we gingen richting Vaals. Kinderen mee, hond mee en grote Sinterklaaszak mee!
Na tweeenhalf uur rijden kwamen we aan op bestemming, we werden heel vriendelijk te woord gestaan bij de receptie en toen was het tijd om ons huisje te gaan inspecteren, nr. 84.
Het huisje zag er prachtig uit, heerlijk groot ook en tot groot genoegen van de kinderen zat er zelfs een afwasmachine in! Tot zeer groot genoegenn van mij waren de bedden opgemaakt en lagen er handdoeken klaar. Je weet niet, hoe heerlijk dat is, dat je aankomt en je bedden zijn al opgemaakt. Je kunt er als het ware zo in springen zou je willen ;-).
Hoog Vaals is een autovrij park, dus na het uitladen meteen de auto weggezet op de P, nog even langs het kampwinkeltje en toen was het tijd voor rust! Maar niet voor lang, want het is tenslotte 5 december! Na de soep was het tijd om het lekkers op tafel te zetten en ons hart vol verwachting te laten kloppen!
Sint moet ons erg lief gevonden hebben, want er stond een aardige zak bij de haardkachel!
Binnen no time waren we allemaal verwend met mooie kado's, zelfs aan Dika had de lieve Sint nog gedacht!
Toen was het tijd voor bed, alleen nog niet voor ons ouders, want wij hadden nog iets te doen, je raadt het al, slingers ophangen ;-)!
Zaterdagochtend heerlijke broodjes gehaald bij de kampwinkel, Anne wakker gezongen met nog meer kadootjes en na het ontbijt meteen door naar Essen, alwaar zij haar grootste kado in ontvangst kon gaan nemen, shoptegoed bij de Primark!
Na uren achter Anne gesjokt te hebben in de Primark was het eindelijk tijd voor de kerstmarkt. Essen is gewoon een heel gezellig stadje, leuke kerstmarkt, leuke winkelcentra en hele leuke mensen. Gewoon gezellig!!
Na ons avondmaal Bratwurst mit Pommes (een tip: als je bv. curry neemt over je worst, neem dan geen curry over je patat, want anders drijft alles in de curry!!) was het tijd om af te sluiten met gluhwein in een laarsje! Proost!
Moe maar voldaan kwamen we 's avonds weer bij ons huisje aan en wat vinden we daar voor onze voordeur?
Een kaart met een reep Toblerone, Anne's favoriet!! Van Landal voor Anne, hoe superlief is dat! Ze liep al met een smile van oor tot oor, maar nu helemaal, dat is nog eens leuk thuiskomen! Bedankt Landal Hoog Vaals!!!
Anne met haar buit ;-).
Zondag hebben de kinderen lekker gezwommen in het zwembad met glijbaan op het park en 's middags zijn we met z'n allen en Dika Vaals ingelopen, dat is heel makkelijk te doen vanaf het park. Het was koopzondag en Vaals is en gezellig dorpje, dus we hebben ons heerlijk vermaakt. We zijn zelfs nog naar Duitsland gelopen, nou dat was wel een eind hoor ;-) ;-).
Wel grappig dat je in een straat loopt en je loopt in Nederland en loop je een stap verder sta je in Duitsland, heel apart.
We hebben een heerlijk weekend gehad en Anne is vreselijk verwend, haar grootste verjaardagswens is uitgekomen. Ikzelf had nog zoveel meer willen doen, Limburg is zo ontzettend mooi en ik heb nog steeds geen Smurfenvlaai gegeten, wat ik mijzelf wel voorgenomen had.
Bedankt Remeha en bedankt Landal voor het gelukkig maken van mijn kind!!
Conclusie: we moeten gewoon nog eens terug en dan gaan we foto's maken van de mooie omgeving en Smurfenvlaai eten ;-)!
Posts tonen met het label remeha. Alle posts tonen
Posts tonen met het label remeha. Alle posts tonen
maandag 8 december 2014
zondag 20 oktober 2013
Wim Hof recordpoging
Vrijdag 18 oktober 2013 was het zover! Wim Hof aka the Iceman ging zijn oude record ijszitten verbreken en Edwin en ik mochten daar dankzij sponsor Remeha bij aanwezig zijn.
Wij werden verwelkomd in studio Veronica met een drankje, waar Wim zijn record zou gaan verbeteren tijdens de uitzending van Somertijd. Het oude record staat op 1 uur en 52 minuten en hij wilde nu een minuut langer in het ijs gaan zitten, dus de klok moest stoppen op 1 uur en 53 minuten.
Het was een gezellig clubje mensen bij elkaar en na een praatje van Marketing Director van Remeha Lily Jong was het tijd voor Wim Hof. Hij had er veel zin in en oogde erg ontspannen.
Hierna was het tijd om het ijsbad in te gaan! Wim ging in een glazen plastic bak, staand alwaar de vier jongens die de hele week in Somertijd hadden geprobeerd het langst te blijven zitten in een ijsbad, de bak volgooiden met ijs. Ik kreeg het al koud als ik die zakken met ijs voorbij zag komen, brr....
De bak was vol en de klok ging lopen! Inmiddels was Rob van Someren met zijn crew uit de studio gekomen en hadden ze een primitief studiootje opgezet in de ruimte waar Wim Hof ook stond. Dit betekende dus dat wij Rob en consorten gewoon konden aanraken en het was net of we bij ze in de studio zaten, wat een geweldige ervaring!
De jongens kregen te horen wie er het langste in het bad had gezeten en dat bleek de deelnemer van donderdag te zijn, ruim 36 minuten, pff ik doe het hem niet na!!
Ondertussen mocht je zelf ijssculpturen maken, er was drinken in overvloed en er waren overheerlijke sateetjes (Remeha, daar wil ik wel het adres van hoor!!), wat waren die lekker! Stokbroodjes, kroepoek, loempiaatjes noem maar op, we kwamen niets tekort!
De tijd tikte gestaag door en ondertussen zat Wim nog steeds in het ijs, elk kwartier werd hij getemperatuurd en vroeg de arts hoe hij zich voelde en zo liep hij langzaam naar zijn oude record!
Eindelijk was het zover en konden we de laatste seconden aftellen, hij had het hem gewoon weer geflikt, respect!
Dit is waar de teller op eindigde, nadat de plastic bak was opengemaakt het ijs eruit viel en Wim eruit stapte alsof hij nog maar vijf minuten onder het ijs had gezeten!! Diep respect hiervoor, maar toch ook dubbele gevoelens. Je kijkt naar iemand die speelt met zijn leven, natuurlijk er is een arts aanwezig, maar toch is er altijd een kans dat het fout kan gaan. Bah, daar wil ik al helemaal niet over nadenken!!
Het is in ieder geval goed gegaan, het is gelukt en we hebben het allen gevierd met een Prosecco.
Ik wil in elk geval Remeha bedanken voor de goede verzorging, zeer goede organisatie en natuurlijk ontzettend bedankt voor het feit dat wij uitgekozen waren om hierbij aanwezig te zijn.
Wim Hof en vrouw, want vergeet die niet!, wil ik zeggen heel veel respect en
Wij werden verwelkomd in studio Veronica met een drankje, waar Wim zijn record zou gaan verbeteren tijdens de uitzending van Somertijd. Het oude record staat op 1 uur en 52 minuten en hij wilde nu een minuut langer in het ijs gaan zitten, dus de klok moest stoppen op 1 uur en 53 minuten.
Het was een gezellig clubje mensen bij elkaar en na een praatje van Marketing Director van Remeha Lily Jong was het tijd voor Wim Hof. Hij had er veel zin in en oogde erg ontspannen.
Hierna was het tijd om het ijsbad in te gaan! Wim ging in een glazen plastic bak, staand alwaar de vier jongens die de hele week in Somertijd hadden geprobeerd het langst te blijven zitten in een ijsbad, de bak volgooiden met ijs. Ik kreeg het al koud als ik die zakken met ijs voorbij zag komen, brr....
De bak was vol en de klok ging lopen! Inmiddels was Rob van Someren met zijn crew uit de studio gekomen en hadden ze een primitief studiootje opgezet in de ruimte waar Wim Hof ook stond. Dit betekende dus dat wij Rob en consorten gewoon konden aanraken en het was net of we bij ze in de studio zaten, wat een geweldige ervaring!
De jongens kregen te horen wie er het langste in het bad had gezeten en dat bleek de deelnemer van donderdag te zijn, ruim 36 minuten, pff ik doe het hem niet na!!
Ondertussen mocht je zelf ijssculpturen maken, er was drinken in overvloed en er waren overheerlijke sateetjes (Remeha, daar wil ik wel het adres van hoor!!), wat waren die lekker! Stokbroodjes, kroepoek, loempiaatjes noem maar op, we kwamen niets tekort!
De tijd tikte gestaag door en ondertussen zat Wim nog steeds in het ijs, elk kwartier werd hij getemperatuurd en vroeg de arts hoe hij zich voelde en zo liep hij langzaam naar zijn oude record!
Eindelijk was het zover en konden we de laatste seconden aftellen, hij had het hem gewoon weer geflikt, respect!
Dit is waar de teller op eindigde, nadat de plastic bak was opengemaakt het ijs eruit viel en Wim eruit stapte alsof hij nog maar vijf minuten onder het ijs had gezeten!! Diep respect hiervoor, maar toch ook dubbele gevoelens. Je kijkt naar iemand die speelt met zijn leven, natuurlijk er is een arts aanwezig, maar toch is er altijd een kans dat het fout kan gaan. Bah, daar wil ik al helemaal niet over nadenken!!
Het is in ieder geval goed gegaan, het is gelukt en we hebben het allen gevierd met een Prosecco.
Ik wil in elk geval Remeha bedanken voor de goede verzorging, zeer goede organisatie en natuurlijk ontzettend bedankt voor het feit dat wij uitgekozen waren om hierbij aanwezig te zijn.
Wim Hof en vrouw, want vergeet die niet!, wil ik zeggen heel veel respect en
Abonneren op:
Posts (Atom)



