Solar Race van de NUNA7 in Zandvoort

Vorige week kreeg ik bericht dat ik een van de prijswinnaars was die vandaag naar Zandvoort mocht komen. Nu moest Ed helaas werken, maar de kids hadden beide schoolvakantie en omdat ik niet kon kiezen, mochten ze allebei mee!!
Dus vanmorgen op de fiets naar het station, eerst naar Leiden, daarna naar station Haarlem

en vandaar naar Zandvoort. Daar aangekomen werden we opgevangen door een zeer vriendelijke dame van Nuon die ons gezellig aan de klets hield totdat de taxi van Nuon arriveerde. Dit was een Zweedse chauffeur Emiel, dus Marc kon mooi zijn Engels even oefenen. Op het circuit kregen we allemaal een mooi groen bandje om en mochten we meteen naar de VIP-ruimte om daar te lunchen. In de VIP ruimte stonden schalen met heerlijke broodjes, worstebroodjes, broodjes kroket en yoghurt met verse vruchten.  Na de lunch was er een openingswoord waarna de NUNA7 zijn kunsten ging vertonen op het circuit door te racen met de NUNA6, Segways, elektrische fietsen, een Tesla en nog een paar andere elektrische auto's en natuurlijk het busje van Ed van de Nuon-reclame! Natuurlijk won de NUNA7!!

Na de race was er tijd om de NUNA7 van dichtbij te bekijken en dat hebben we natuurlijk ook wel even gedaan!

Toen kregen we het petje op petje af spel, in dit geval groene ballon en rode ballon. Er waren 13 vragen, Anne was bij de eerste vraag al weg, Marc bij vraag 7 en ik helaas bij vraag 9, dus geen iPod Nano voor ons helaas, maar wel een hele leuke dag!

In de VIP-ruimte konden we de hele dag door drinken halen, dus na een lekker drankje werd het tijd om zelf eens de verschillende elektrische apparaten uit te proberen! Anne en Marc hebben de Segway uitgeprobeerd. Anne vond dit wel een leuk speeltje voor naar school, natuurlijk Anne ;-). Toen de Tesla plots vrijkwam heb ik mij heel brutaal opgeworpen als vrijwilliger en mocht ik meeracen over het circuit in de Tesla. WAUW, wat is dat gaaf zeg!!! Wauw, ik zweef nu nog steeds een beetje, zo ontzettend gaaf om eens over dat circuit te gaan heerlijk gewoon!! Hierna mocht Marc ook en die is er nu ook nog steeds vol van en Anne zat boven en tegen de tijd dat ze beneden was, was de rijd voor de Tesla alweer meters lang en kon ze wel meerijden met Eds busje. Daar wilde ik eerst zelf ook in, maar na de Tesla toch niet meer ;-).

Na een rondje langs alle auto's en het automatische fotopunt nog een drankje gedaan en onze goodiebag meegenomen naar Emiel die ons weer netjes heeft afgezet op station Zandvoort.
Nuon en Solar Team dit was zo'n ontzettend gave dag, zo'n ontzettend unieke ervaring en wat geweldig om de NUNA7 in het echt te zien en te zien rijden. Zou willen dat ik dat in Australie zou kunnen meemaken, maar helaas is er geen plekje in de achterbak, wat zeg ik, de NUNA7 heeft niet eens een achterbak ;-).  Zo cool om dit eens in het goed te mogen aanschouwen en te mogen beleven en meemaken met jullie, dank jullie wel ook zeker namens Marc en Anne, die hebben genoten! Ik wens jullie heel, heel veel succes in Australie, maar met zo'n team kan er niets meer misgaan en is dat goud gewoon nu al binnen! Go for it!!

Zeilscholen.nl

Dit was de dochter op zeilkamp, hoe heeft moeders het beleeft week!

Zondag gingen we Anne wegbrengen naar zeilkamp in Elahuizen bij Fluessen. Anne heel stil, buikpijn, je kent het wel. Dus ik extra vrolijk en druk aan het doen in de auto, terwijl ik stiekem ook wel buikpijn had natuurlijk. Maar ik wist van vroeger hoe leuk een vakantiekamp kan zijn, dus ging er vanuit dat zij het ook leuk zou vinden. Kom je daar aan, wordt je opgevangen door een vijf jongens en een meisje van 30 jaar en jonger en dat is dus de kampleiding! Huh in mijn tijd (klinkt al zo oud!) was er altijd wel een ouder iemand bij (maar ja, wat is ouder in de ogen van een 10-11 jarige…). Waar ik toen 30 al heel oud vond, vind ik dat nu maar een broekie natuurlijk. Dus nou ja, het officiele gedeelte gehad, kwam Anne natuurlijk op een 3-persoonskamer met twee zusjes ipv een 2-persoonskamer, dus ons hele praatje over nog een meisje alleen, komen jullie bij elkaar op de kamer ging dus niet op. Tel dat op bij de jongelui die dus de verantwoordelijkheid moesten dragen over 22 kinderen en je weet ongeveer hoe het met mijn buikpijn was gesteld. Maar blijven lachen en lachend Anne uitzwaaien terwijl ze wegvaart in de verte. Kon wel janken, maar Ed was ook heel negatief, die had al opgezocht hoeveel kinderen er ooit omgekomen zijn met een zeilboot en dat aantal was redelijk hoog, dus die stond hier al helemaal niet achter! En Anne had het gewonnen bij Ditjes en Datjes en ik had alles verder geregeld, dus was ik automatisch de gebeten hond! Weer terug naar huis, ik heel stil en Ed heel stil, gezellig hoor zo'n twee uur lang! ‘s Avonds kregen we een smsje van ‘r, yes!!! Zeilen was stom, kamergenootjes leuk en misschien dat het zeilen morgen beter ging. Gelukkig ze leefde nog! De dropbox die de kampleiding geopend had, werkte ook want er waren foto’s online gezet en zo konden wij dus de hele week volgen wat ze daar dagelijks deden, erg leuk! Zondagavond had ik het wel moeilijk, want bij het naar bed gaan, ga ik altijd nog even langs en nu was er een lege slaapkamer! Maandagochtend berichtje, het was nog niet leuk, maar ze ging het proberen. Maandagmiddag, zeilen was leuk, alles ging goed en misschien bleef ze wel tot zaterdag. Gelukkig, als je weet dat je kind het naar haar zin heeft ben je zelf ook blij en de foto’s en filmpjes van de Dropbox erbij maakten alles helemaal af. Maandagavond, ik wil nu naar huis, alles is stom en ik blijf hier niet langer! Oeps, wat nu weer! De foto’s die op de dropbox stonden waren inderdaad van het genre boer met kiespijn, maar wij dachten dat ze nog even moest wennen. Gezegd dat ze dinsdag in ieder geval nog moest proberen en als het dan echt niet ging, zouden we woensdag wel kijken. Ik dacht dinsdag is alles voorbijgewaaid, maar dinsdagochtend, niets was er goed en alles was verkeerd en ze ging echt niet blijven tot zaterdag. Dinsdagmiddag, nog negatiever, dus bij elke pliepje wat mijn telefoon gaf, kreeg ik een steeds grote steen in mijn maag. Aan de ene kant vond ik gewoon dat ze het af moest maken en door moest zetten, aan de andere kant mis je haar zo erg, dat je denkt als zij het niet naar haar zin heeft en ik mis haar zo, waarom doen we onszelf dit dan aan? Dus uit zelfbescherming en voor haar, mijn telefoon maar stilgezet en een radiostilte in het leven geroepen. Slechte moeder misschien, maar dat was mijn keuze.  Zeker ook omdat er tweets voorbijkwamen met chillen met de meiden, superkamer etc. Dus dacht dat het verdriet of heimwee niet zo heel diep zat. Toen ging ze het proberen bij Ed, ze had hoofdpijn, buikpijn, misselijk etc. Ze kon echt niet langer blijven, dus Ed gezegd dat ze met de leiding moest praten en als het echt niet ging moesten ze woensdagochtend maar bellen. Dus 7.30 uur was opstaan daar, om 7.35 uur een smsje, je moet me nu komen halen het gaat niet! Dus Ed gezegd dat hij de hele week moest werken en dat hij haar niet kon komen halen. Woensdagmiddag kwam er eindelijk weer eens een smsje binnen bij mij, mijn maag kromp weer ineen, maar hij was zeer positief en misschien bleef ze wel weer. Dus weer helemaal happy en ‘s avonds samen met Ed kijkend naar onze telefoon wanneer en bij wie komt het eerste berichtje binnen. Gelukkig daar kwam wat bij mij, waarin stond als ik zaterdag naar huis kom, oke dus je komt zaterdag naar huis! De foto’s waren ook meteen een stuk leuker, de boer met kiespijn was verdwenen en er stond een blij meisje op de foto’s!

Anne in de optimist!

 Dus de hele dag op de dropbox kijken of er al wat nieuws online was weer. Donderdag was ze de hele dag de hort op, dus kon ze niet sms-en, vreselijk! Zo ik dinsdag een knoop in mijn maag kreeg als er iets binnen kwam, zo had ik nu een knoop in mijn maag van het wachten tot er iets binnen kwam! 

Het werd een beetje een wedstrijdje tussen Ed en mij wie het eerste iets zou horen van haar! En vrijdag net zo, de hele dag wachten op een berichtje, helemaal niets! Geen bericht is goed bericht en een teken dat ze lekker bezig gehouden wordt en geen zin heeft in gedoe met ouders, maar toch als moeder zijnde zit je gewoon op die telefoon!! En de berichtjes waren ook heel kort in vergelijking met maandag en dinsdag. Vrijdag constant refreshen op die dropbox en er kwam maar niets meer!! Wat bleek nu later, iemand had de leiding in het water gegooid met telefoon en al, dus er konden geen foto’s en filmpjes meer geupload worden want de telefoon was overleden! En toen zaterdag mochten we haar eindelijk weer gaan halen!! En als klap op de vuurpijl had ze ook nog eventjes haar CWO-1 Jeugdzeilen gehaald, superstoer natuurlijk! 

Blij dat ze het uiteindelijk toch naar haar zin heeft gehad, maar ook wel weer heel blij dat ze gewoon thuis weer is! Leuk zo’n kamp, maar een weekje is meer dan genoeg!! 

Ik vind het een geweldige ervaring voor haar dat ze dit mee heeft mogen maken, bedankt Ditjes en Datjes voor het mogelijk maken!!

Wensen komen uit in het Vechtdal!

Doe je mee met een actie op Facebook, in dit geval de wensenlamp van Vechtdal Overijssel, laat je een wens achter en win je ook nog eens! Dit overkwam ons dus!!

Mijn wens voor de kinderen zou uitkomen, overnachten bij de boer! Ik ging vroeger altijd mee met mijn oom en tante naar een boer in Kootwijkerbroek, waar zij altijd logeerden. En daar speelde ik met mijn nichtje de hele dag tussen de koeien, heerlijk vond ik dat altijd! Mijn oom was slager en nu begrijp ik pas waarom de koe in de slachterij zo erg leek op Marie 3 waar ik die zomer mee gespeeld had ;-). Maar dat waren mijn beste herinneringen en die wilde ik ook graag voor mijn kinderen. Dus 12 juli was het zover, wij mochten richting Vechtdal vertrekken! Ik had er totaal geen idee bij wat ons allemaal te wachten stond. Om 08.45 uur vertrokken we, want we werden om 9.30 uur verwacht. Op het afgesproken punt werden we opgehaald door Jacinta van VW Lovebugs en zij had Frits bij zich. Meet Fritz:

Dit was ons vervoer voor de hele dag, geweldig toch!! Je kunt zelf ook Fritz huren of een van zijn collega's voor jouw tochtje door het Vechtdal of je bruiloft etc. Jacinta bracht ons naar Simone Jansen van de Vechtdal Hoeve alwaar wij een koesafari zouden gaan beleven. Simone heette ons welkom met koffie en krentenwegge in een prachtige ontvangstzaal, zeer geschikt ook voor feesten en partijen (tip!) en hierna mochten wij op de kar plaatsnemen en gingen wij richting koeien. Onderweg mocht Anne ook nog even op de tractor rijden, superleuk!

Na het rondje mochten we plaatsnemen aan een grote picknicktafel aan de rand van het koeienveld. Hier was ook een trapje naar beneden en kwam je bij een steigertje aan de Vecht, wat een mooi verborgen plekje, geweldig daar hou ik van! Simone had speelgoed mee voor de kinderen en een schepnet voor Marc, overal was aan gedacht. Koffie met een koetjesreep (hoe kan het ook anders!) en voor de kinderen allerlei soorten pakjes drinken en allerlei soorten koeken, we werden vreselijk verwend!

Hier vertelde Simone ons ook over de mooie Vechtdalanjer die alleen aan de Vecht bloeit, ik moet deze beauty natuurlijk even met jullie delen:

Hierna werd het weer tijd om terug te gaan en mocht Marc even een stukje rijden, helemaal zelf gas geven en alles, hij vond het geweldig! Bij de Vechtdal Hoeve stond Jacinta alweer klaar om ons mee te nemen in Fritz naar het volgende adres. Jammer dat we afscheid moesten nemen van Simone, wat een mooie vrouw letterlijk en figuurlijk, ze kan zo enthousiast en vol vuur en passie vertellen over alles. Anne wilde de volgende dag alweer terug, zo geweldig vond ze het! Als je ooit hier op vakantie bent, moet je zeker eens een Koe Safari doen, een beleving op zich! Hierna ging de rit naar de Velshoeve, alweer Nicole Grondman al op ons stond te wachten. Het weer werkte niet optimaal mee, want het plan was picknicken tussen hun koeien, maar door de regen had ze de tafel maar gedekt op de deel. Voor de picknick nog eerst even een rondleiding langs de koeien en de melkruimte en uitleg over het melken wat ze hier doen en de kinderen konden heerlijk spelen op het erf met alle aanwezige speelgoed. Ook meteen gehoord waar de melk naartoe ging en dat ging naar de Ben en Jerry's fabriek in Nijverdal, dit klonk als muziek in Annes oren want zij is helemaal gek van Ben en Jerry's! Tijdens de rondleiding brak de zon ineens door en hebben we besloten om toch buiten te picknicken, alles stond al klaar in de bolderkar, dus met bolderkar en al het weiland in. Nicole heeft ons ook vreselijk verwend, allerlei soorten broodjes, vleeswaren, eigengemaakte boter, kaas, druiven, aardbeien, watermeloen, salade, een heerlijke aardappeltortilla en gekookte eitjes. Verse melk, karnemelk, appelsap en zelfgemaakte aardbeienyoghurt, dit was Annes favoriet. Ik vond de aardappeltortilla erg lekker, gemaakt van een recept uit Landleven en een samenwerking van boeren uit de omgeving. Spekjes van een boer, aardappelen van een andere boer, eitjes van weer een ander en melk van zichzelf, geweldig leuk en lekker! Super hoe alle koeien even een kijkje kwamen nemen om te zien wat wij aan het doen waren, ze bleven op gepaste afstand, maar ze kwamen toch allemaal even neuzen! Nicole is ook een schat van een vrouw, want zij is helemaal teruggekomen van vakantie alleen om ons van een picknick te voorzien. haar man en kinderen waren nog op vakantie en zij is alleen teruggegaan, hoe super is dat! Hier had Anne ook bedacht dat wij hierheen zouden verhuizen en ik moest picknicken en high-tea's gaan verzorgen en zij zou voor alle kindjes zorgen. Wie weet komt deze wens ook ooit nog eens uit, zou het winnen van die loterij toch goed van pas komen ;-).

Vanuit hier ging de reis verder naar de familie Broekroelofs en Jacinta had plaatsgemaakt voor Chris, dit werd onze chauffeur voor de verdere dag. Bij de familie Broekroelofs werden we ontvangen met thee en Merci en de kinderen met pakjes drinken en koek. Hierna mochten we even het kalfje bezichtigen dat die ochtend geboren was en de kinderen mochten knuffelen met een ander kalfje van zo'n vier maanden. Hier kregen we ook een rondleiding, dit is een hypermodern melkveebedrijf, alles gaat automatisch van het melken en het schoonhouden van de stal aan toe, geweldig om te zien dat je bij drie koeienboeren bent geweest en dat het bij een ieder weer heel anders is! Tijdens de rondleiding konden de kinderen met het kalfje knuffelen of tekenen, want dat was allemaal goed verzorgd! We waren bijna nog getuige van een geboorte van een kalfje, maar dit zette niet echt goed door, dit was ongeveer het enige op de boerderij wat niet automatisch ging ;-). Hans, de boerenzoon ging nog een rondje met de tractor met alle kinderen en Marc mocht zelf rijden en gas geven. Dit vond hij super en ik denk dat hij zijn nieuwe roeping heeft gevonden! Van de boer mocht hij zelfs komen stage lopen en inwonen dus wie weet ;-). Nog even een actiefoto van Marc.

Toen was het tijd voor onze laatste adres van de toer, de Varsenerhof van de familie Grootens. Hier kregen wij een rondleiding door de fruitgaarden en wijngaard van de boerderij. De kinderen mochten al het fruit proeven wat rijp was en ze mochten zelfs alle aardbeien plukken die ze konden vinden en opeten, dat liet ik mij ook geen twee keer zeggen natuurlijk ;-).

Na de rondleiding werden we ontvangen in een allergezelligste zaal alwaar ook een winkel gevestigd was met wijnen, jammen, chutney's en weet ik al wat niet meer. Hier kregen we verse aardbeien met slagroom en een scheutje aardbeiensiroop, heerlijk! En op de tafels stonden aardbeien, kersen en kruisbessen voor het grijpen. Bij het afscheid kregen wij een flesje aardbeiensiroop voor de kinderen en een potje aardbeien-rabarberjam, mmmm. Rabarber is echt mijn favoriet, die heb ik zelf ook hier in de achtertuin. Beide zijn al opengemaakt en gebruikt inmiddels en ik kan zeggen, ben je ooit in de buurt van de Varsenerhof, ga er zeker iets lekkers halen. Ze hebben ook een winkeltje langs de kant van de weg!
Inmiddels was het tijd om afscheid te nemen van Fritz en moesten we met ons eigen vervoer verder. Wat hebben we genoten van Fritz, mocht je ooit een feestje, promotie of iets hebben, regel Fritz of een van zijn collega's want het geeft gewoon een extra dimensie aan wat je ook doet. Geweldig toch zo'n busje!!
De reis ging verder naar de Rheezerbelten, dit was een stukje verder weg, dus we hoopten dat alles goed zou zijn en ze wel zouden weten van onze komst want nu hadden we Fritz niet meer bij ons, dus we waren geen bezienswaardigheid meer ;-). Hier werden we allervriendelijkst verwelkomd en er stond al een tafel klaar voor ons. We hebben heerlijk pannenkoeken gegeten, ik had de Rheezer pannenkoek, hoe kan het ook anders! Mooi, gezellig restaurant, er is ook een bistro en een hotel en ook zeer geschikt voor trouwerijen, zo'n ontzettend mooie locatie! We hebben heerlijk gegeten!

En toen was het tijd voor ons overnachtingsadres boederij het Varsenerveld. Hier aangekomen was er niemand. We hadden al gehoord dat de boerin erg ziek was en dat alles een beetje anders kon lopen, maar wat wij nog niet wisten, was dat de vader van de boerin plotseling was overleden, dus alles liep nu helemaal anders! Gelukkig kwam er al snel een campinggast aanlopen en bracht ons naar ons huisje. Hij vroeg hoe laat wij wilden ontbijten en vertelde dat de boer ook nog even zou aanlopen als hij terug was uit het ziekenhuis. In het huisje waren een zitkamer en twee slaapkamers. In de zitkamer stonden een tv, een Senseo en waterkoker met thee, pads en Cup a Soup en pakjes drinken voor de kinderen.De boer hebben wij helaas niet meer gezien, want om tien uur sliepen wij al als een roos. Wat een dag en wat een indrukken! De volgende ochtend kwamen wij de boer tegen bij de douche en hebben we nog even voor het ontbijt kennisgemaakt! Om 9 uur stond het ontbijt klaar en wat een ontbijt! Dit was echt te gek!! Drie soorten brood, croissantjes, alle harde broodjes die je je maar kunt bedenken, ontbijtkoek, krentenbrood. Muesli en yoghurt, melk, drinkyoghurt, koffie, thee, sinaasappelsap. Verschillende soorten beleg, verse roomboter, kaas, eitjes en heel veel zoet beleg inclusief Schuddebuikjes, de grote favoriet van onze kinderen. Het was veel te veel en veel te lekker! Aan het eind van het ontbijt kwam boer Hendrik-Jan nog even een bak koffie meedrinken en konden we eindelijk even kletsen met elkaar. Na het ontbijt kregen we nog een rondleiding langs alle schuren, beesten etc. De kinderen hadden de schuur met de skelters en fietsen al gevonden en waren al aan het skelteren. Anne had de geitjes en konijntjes ook al gevonden en naast ons huisje was een ruimte met boeken, tv, sjoelbak en allerlei spelletjes. Op de camping zelf was een speeltuintje en als wij op tijd geweest waren hadden de kinderen nog de dieren mogen voeren, want dat doet de boer ook altijd met de kinderen die dat leuk vinden.

We mochten van de boer nog de hele dag blijven, we hebben gesjoeld, geskelterd en Anne wilde alweer niet meer mee naar huis, die was dikke vriendjes geworden met een geitje. Maar uiteindelijk was toch de tijd daar om afscheid te nemen en zijn we nog even naar Ommen geweest, mooi, gezellig stadje! Toen was het toch echt tijd om weer naar huis te gaan. We hebben zoveel mooie, lieve mensen ontmoet die gewoon hun huis en bedrijf openzette voor ons, ontzettend mooi! We hebben ook heel veel respect voor boer Hendrik-Jan die ondanks alle tegenslagen toch maar gewoon doorgaat en ons alsnog wilde ontvangen, ik moet eerlijk zeggen, ik weet niet of ik het had gedaan, had ik in zijn schoenen gestaan! Ik kan uit de grond van mijn hart deze Toer de Boer zeker aanraden. Ik weet niet of ze dit ooit gaan doen, maar ik zou zeggen DOEN want jullie hebben echt iets heel moois hier. Het is een geweldige ervaring geweest, die ik nooit had willen missen en die gewoon niet in geld uit te drukken is. Marc wil inmiddels boer worden en Anne wil al verhuizen naar het Vechtdal, wie had dat ooit gedacht ;-). Toen ik ook hoorde dat we gewonnen hadden, dacht ik Overijssel, het zou niet onze eerste keus geweest zijn om een weekendje weg te gaan. waarom niet weet ik niet, maar automatisch kiezen we altijd of Brabant of Limburg. Maar wat Ed en ik allebei tegen elkaar zeiden was het volgende weekendje weg wordt zeker Vechtdal, want we zijn hier nog lang niet klaar! Dus boeren in het Vechtdal, als jullie willen weten of jullie iets leuks in huis hebben en jullie zoeken hiervoor nog testers, zoek niet verder, hier ben ik ;-). Ik bied mij graag aan als proefkonijn! Ontzettend bedankt Vechtdal Overijssel, de boer als gastheer, VW Lovebugs en alle boeren die hier aan meegewerkt hebben, het was onvergetelijk!! Voor nog veel meer mooie foto's zie Edwins Facebook

Philips Homecooker

Met het schaamrood op mijn kaken schrijf ik deze blog! Al een tijd geleden (om precies te zijn 18 maart!) heb ik de Homecooker gewonnen van Philips. Ik zag al die lekkere recepten voorbijkomen op Twitter en ik heb de Homecooker in actie gezien op de Huishoudbeurs en toen wist ik het zeker, die moest en zou ik hebben!!

Meegedaan aan de fotowedstrijd bij Philips op Facebook en foto's van het avondeten geplaatst op Twitter en mede daardoor heb ik een Homecooker gewonnen! Ik was door het dolle heen, ik had 'm, ik vond het zo gaaf!

En toen was ie er. Een apparaat met verschillende bakjes om te stapelen erbij, sommige gerechtjes in het kookboek maak je nooit en geen gerechtjes om alleen te stomen of iets, nee het waren allemaal hele maaltijden. En toen vond ik het best eng om te gebruiken, als ik keek naar de bereidingstijden, dan dacht ik dat kan ik drie keer sneller! Dus het apparaat weer opzij geschoven, maar ik baalde zo van mijzelf en die doos lacht elke dag naar me, dat ik eindelijk vanavond maar de stoute schoenen aangetrokken heb.

De reden waarom ik deze voornamelijk wilde, was de stoomfunctie! Ik had geen stomer en ik weet hoe lekker gestoomde groenten kan zijn en gezond ook! Dus vanavond stond er asperges op het programma en voor de kinderen bloemkool, broccoli en worteltjes om gezeur te voorkomen ;-). Dus Jamie Oliver er maar bij gepakt en daadwerkelijk in gebruik genomen, yes eindelijk!! Het boekje doorgelezen, maar er staat helaas geen aparte tabel met stoomtijden in, maar wel een paar overheerlijke recepten en de gebruikelijke recepten die je toch nooit maakt. Dus Google was bij deze mijn vriend. Een tabel met stoomtijden opgesnord op internet, water gevuld en temperatuur op 250 graden gezet, groente in de stoombak en gaan maar!

Begonnen met de kids groente, want ik wilde wel lekkere asperges natuurlijk (slechte moeder ook ;-)). Maar de groente van de kinderen begon al heerlijk te ruiken en na een beetje spelen met de tijd was het klaar en lekker ook!

En toen was het tijd voor de asperges op internet stond 15 minuten, ik heb er 18 van gemaakt en zie hier het resultaat:

Helaas geen foto van het eindresultaat, want ik was al halverwege mijn bord toen ik bedacht dat ik nog een foto had moeten maken, maar we hebben de asperges gegeten met een plakje ham eromheen, een gekookt eitje ernaast en aspergesaus van Maggi erover.

Later bedacht ik mij dat we de gebakken aardappeltjes met spekjes en ui ook wel in de Homecooker hadden kunnen maken, maar beginnen met babystapjes ;-). Dit ging goed, straks weer een volgende stap erbij!

Ik ben helemaal lyrisch over het stoomgedeelte, je doet de groenten erin, water onderin, zet hem aan en je hebt er geen omkijken meer naar, geweldig!! Ik merk wel dat ik toch nog steeds even ga kijken of het wel goed gaat, dat moet ik met de Homecooker echt loslaten, is niet nodig!

Ik kan dus alleen nog maar oordelen over het stoomgedeelte en de rest nog niet, maar over het stoomgedeelte ben ik meer dan tevreden. Heerlijke, gezonde groente, zelfs mijn dochter, die altijd met lange tanden eet, kwam even vertellen dat haar groente uit de nieuwe pan erg lekker was!! Dat is toch het grootste compliment wat een moeder en in dit geval ook Philips kan krijgen! Philips, sorry dat ik niet eerder geblogd heb, is geen ondankbaarheid, was meer angst voor het onbekende, maar hij is nu in gebruik genomen en hij gaat zeker vaker gebruikt worden! De Homecooker is niet goedkoop, maar voor een alleskunner, wat er beloofd wordt, is die ruim zijn geld wel waard. Mocht je geld over hebben en wil je niet constant hoeven kijken in de pan of alles wel goed gaat, dan is de Homecooker op jouw lijf geschreven!!

Bedankt Philips, volgende keer beloof ik dat mocht ik eens weer iets voor jullie mogen reviewen of winnen, ik sneller in actie kom!!

Meet and greet met de apen in Artis

Op Facebook was er een oproep van Artis in verband met hun 175 jarig bestaan of er nog kinderen waren die wel iets meer over hun lievelingsdier zouden willen weten en Artis reporter wilden zijn voor in het Artis tijdschrift. Dus Anne reageerde meteen, zij wilde wel iets meer weten over het dwergzijde-aapje. Pardon, wat zegt u? Inderdaad het dwergzijde-aapje. Nu weet ik wel dat er gorilla's, chimpansees, bavianen en een makaak bestaan, maar dwergzijde-aapjes, never heard of it. Ik zei nog, die hebben ze geeneens in Artis, maar volgens Anne hadden ze die zeker wel en laten ze ze nu gewoon hebben in Artis, ook wel genaamd de dwergoeistiti! Dus een leuk verhaaltje ingestuurd en afwachten maar. Na een tijdje ineens een mail in de mailbox, ik was de hele actie alweer vergeten, maar Artis nog niet! Zij hadden Anne uitgekozen als reporter voor het herfstnummer en of ze dus even naar Artis kon komen. De weekenden vielen af, het moest doordeweeks. Dus na veel vijven en zessen hier thuis, want Ed moest gewoon werken zijn Anne en ik samen met de trein naar Artis gegaan. Nou ja 1 trein, eerst de trein naar Leiden, toen de trein naar Amsterdam en dan nog de tram naar Artis. Ze mocht gelukkig eerder weg uit school zodat wij de afgesproken tijd konden halen!
Om 14.00 uur werden wij begroet bij de ingang en gingen we meteen naar het apenhuis. Daar wachtte ons een fotografe en de dierenverzorgster waar Anne al haar vragen aan kwijt kon. Na het vragenrondje was het tijd om de aapjes eens van dichtbij te bekijken en dus werden er meelwormen in de voerbak gegooid om ze te lokken. Dit lokte eigenlijk alleen maar andere apen en een reuze leguaan, die bijna in Anne's nek zat, dus dat werkte niet zoals het zou moeten. Maar de dierenverzorgster had nog een troef achter de hand en nam ons mee naar een andere, stillere hal. Hier moest Anne gaan staan en rondom haar voeten werden meelwormen gestrooid. Dit lokte een nieuwsgierig dwergaapje en dat was wat we nodig hadden!

Het aapje zat bijna op Anne en Anne had de tijd van haar leven en de fotografe knipte erop los! Toen was het tijd om afscheid te nemen en mochten Anne en ik nog naar hartelust rondlopen in Artis. Het is geen grote dierentuin, maar wel een heel mooie en zo bijzonder ook dat hij eigenlijk midden in een stad ligt! We hebben meteen maar een rondje andere apen gedaan, apen die ik wel ken!

Uiteraard hebben we nog veel meer dieren gezien! We hebben ook op een haar na de geboorte van een alpensteenbokje gemist. Het beestje lag op de grond met de navelstreng er nog aan, roepend naar de moeder, maar de moeder was weggelopen en keek niet naar het kleintje om. Anne kreeg tranen in haar ogen van dit tafereel dus zijn we maar gauw doorgelopen, we hopen dat alles toch nog goed gekomen is met de baby! Na de hele dierentuin gehad te hebben, hebben we de tram gepakt en zijn we de stad ingegaan. Toen werd het toch echt tijd om weer naar huis te gaan, dus de wereldreis weer aanvaard. trein naar Leiden, die een dik kwartier vertraging had, trein naar Alphen, fiets naar huis en op naar het avondeten, pizza! Anne bleef maar praten over hoeveel geluk zij wel niet had om uitgekozen te worden, dit was haar geluksdag!! Zij heeft genoten en ik ook! En ik weet zeker, ook al zullen jullie niet zoveel persoonlijke uitleg krijgen bij de dwergzijde-aapjes dat ook jullie zullen genieten van Artis. Geen grote dierentuin, maar wel een hele mooie op een bijzondere plek!!

Roompot Weerterbergen

Prins Petfoods had een leuke actie neergezet op Facebook. Zoek 6 lettertjes op hun website en maak kans op een weekendje Weerterbergen. Weekendje Weerterbergen klok mij als muziek in de oren en 6 lettertjes vinden, moest niet al te moeilijk zijn toch? Het was even zoeken en ik had vijf letters, sndtr en het had iets te maken met zomer. Waar bleven die klinkers of in dit geval de klinker? Als geboren Kattekse zag ik toen al gauw het licht en heb toen strand doorgemaild naar Prins. Tot mijn grote verbazing kreeg ik maandagmiddag en mail met Gefeliciteerd, jij bent een winnaar!! Wauw, wij gingen weer eens naar Weerterbergen! Voor het laatst zijn we daar vijf jaar geleden geweest. Toen nog met de hele familie om daar met Jasper, ons neefje van 10, zijn laatste Sinterklaas te vieren. Hij had kanker en was niet meer te genezen en de artsen hadden gezegd dat dit zijn laatste Sinterklaas zou zijn. Nou, hij heeft het nog spannend gemaakt, hij was een vechtertje, want het jaar daarop op 11 jarige leeftijd op 1 december is hij overleden, hadden de artsen toch nog net gelijk gekregen. Dat was een zeer bijzonder weekend en sindsdien zijn wij niet meer in Weerterbergen geweest en nu was het dus zover na 5 jaar! Vrijdag moest Ed werken en Marc zat tot 16.30 uur op school, wie maakt die roosters, op vrijdag tot 16.30 uur??? In verband met de spits dus maar eerst thuis gegeten en om 17.30 uur zaten we allemaal klaar in de auto. Tot nog niet geheel de spits kunnen vermijden en zodoende kwamen wij pas om 20.00 uur aan.

 Wij hadden huisje 381, een WF-type huisje. Bij het openen van de deur vroeg ik mij af of er iets veranderd zou zijn na vijf jaar, het antwoord was nee. Er was helemaal niets veranderd aan de inrichting van deze huisjes na vijf jaar. Er stond een hele oude tv, een magnetron, geen combi en geen vaatwasser. Ik had gehoopt op een combimagnetron of oven, want ik hou van bakken, appeltaart of cake of zoete broodjes, het maakt mij allemaal niet zoveel uit ;-). Er was wel een open haard, maar die hadden we niet nodig met deze temperaturen van dit weekend! Gauw de deuren opengegooid, de ijskast gevuld, de bedden opgemaakt en daarna lekker in de tuin zitten. Bij het drankje op het terras viel ons op, dat wij geen tuintafel hadden! Nou ja, dat was iets voor de volgende ochtend! Het was nog zo warm buiten, dat we besloten om nog een avondboswandeling te maken. Dat is het mooie aan Weerterbergen, je loopt zo vanaf het park het bos in!! Nou opgevreten te zijn door een stuk of tig muggen, weer terug naar de bungalow! Op wat konijntjes na hebben we geen dieren verder gezien in het bos.

De volgende ochtend eerst langs de receptie voor de tuintafel, toen langs het zwembad voor de zwembadkaartjes en daarna langs de supermarkt voor de verse broodjes! Tijdens het ontbijt werd de tuintafel al gebracht, wat een snelle service! Thuis hadden we al plannen gemaakt wat we dit weekend zouden doen en waar we naartoe zouden gaan, maar we hadden geen rekening gehouden met dit prachtige weer. Dus werd Venlo met de zeer grote Coolcat outlet van de agenda geschrapt en daarvoor in de plaats kwam Weert zodat we de rest van de middag nog heerlijk in de zon konden liggen en de kinderen lekker naar het zwembad konden. In Weert bbq inkopen gedaan en lekkere verse aardbeitjes gehaald, die waren super lekker!! 's Avonds aan de rose en de bbq en ijs met verse aardbeien, wat wil een mens nog meer?

Zondag na het ontbijt met wederom verse broodjes zijn we de Grote Peel gaan opzoeken, een natuurgebied, waar Edwin van had gehoord dat je hier hele mooie foto's kon maken van de natuur alhier.

P.s.: Dit was NIET onze bungalow ;-)

 Lekker in het zonnetje gelopen, de kinderen waren in de bungalow gebleven om te gaan zwemmen. Die luxe hebben wij nu met de leeftijd van onze kinderen! Bij terugkomst nog lekker in de tuin gezeten en toen was het etenstijd, pastatijd! Na het eten spullen inpakken en na nog een koffie gedaan te hebben in de tuin, was het tijd om naar huis te gaan. Met pijn in mijn hart afscheid genomen van Weerterbergen, want desondanks dat de luxegraad niet hoog is, hebben we een geweldig weekend gehad met prachtig mooi weer! Het is toch anders dan thuis, hier relax je veel meer, heb je meer tijd voor de kinderen, ik heb in ieder geval genoten van elke minuut!! Dank Prins Petfoods, dit hadden we even nodig en dan dat weer erbij, echt fantastisch!! Zoek je een betaalbaar vakantiepark met niet al te veel luxe, maar wel met een leuk zwembad, een gezellige kidsclub met Koos Konijn en een heel gezellig plein/plaza 's avonds en waar je mooi gelegen zit om uitstapjes te maken naar bv het bos, meteen naast het park of naar Venlo, leuke stad om te winkelen, met een Coolcat outlet of naar Weert of Echt, gezellige dorpjes waar je leuk kunt slenteren of Eindhoven, ook een heel gezellige stad of de grens over, het kan allemaal in Weerterbergen!! We vonden het jammer dat het weekend alweer om was en dat we nu het echte leven weer in moeten, het was gewoon te kort, tot de volgende keer Roompot!

Workshop pizza bakken La Place restaurant

Anne en ik mochten gisteren genieten van een workshop pizza bakken bij La Place in de V&D in Utrecht Hoog Catherijne. Anne was lekker eerder vrij omdat zij een gezonde lunch aangeboden kreeg op school door AH en daardoor tussen de middag niet naar huis kwam en dus 's middags eerder uit was. Dus om 15.00 uur de trein gepakt naar Utrecht en daar gingen we! De workshop begon pas om 18.30 uur, maar als we dan toch naar Utrecht gaan, dan moet er geshopt worden ook natuurlijk! Maar eerst om 16.30 uur naar het vieruurtje bij de Hema! Hebben ze een ontbijtje van 1 euro, ze hebben ook een vieruurtje voor 1 euro, dit houdt in een koffie of thee met een stuk appelkruimel- of chocoladegebak of cheesecake.

Maar hierna snel weer verder om nog meer inkopen te doen ;-). En natuurlijk nog even een echte toeristenfoto te maken ;-).





Rond 18.15 uur zijn we naar la Place gelopen om ons te melden. Hier mochten we aan een tafel gaan zitten en wachten tot 18.30 uur, tot iedereen was gearriveerd. Na 18.30 uur werden we welkom geheten door de food manager en kregen we een drankje aangeboden. Nou ja drank(je)! Glas cola waar ga je met dat kind naartoe ;-).







Toen was het eindelijk tijd om de keuken in te gaan, na het ophangen van de jassen en verplicht handen wassen, kreeg iedereen een schort toebedeeld en een receptenboekje. Fraai gezicht zo'n schort, maar wel handig met al dat opstuivende meel etc.
















De foodmanager gaf ons nog een beetje inside in de hele la Place formule en geschiedenis en toen was het echt tijd voor de koks om in actie te komen. We begonnen met zelf het deeg te maken (de mannen van la Place hadden al mooie bollen deeg klaar liggen voor ons, in geval dat het niet goed zou gaan met ons eigen deeg, bedankt mannen ;-)).

Ons deeg werd uiteindelijk in een grote emmer gedaan en we kregen de bollen deeg die al klaar lagen. Hier moesten we een mooie platte, ronde pizzabodem van zien te toveren. Geen idee wat voor vorm de mijne had (moet nog uitgevonden worden volgens mij in de huidige meetkunde), maar rond was ie zeker niet. Op elke bodem, ongeacht de vorm, werd een grote soeplepel tomatensaus gegooid en die moesten wij dan met een lepel netjes verdelen over onze bodem.

Daarop ging een grote bol mozzarella die wij in kleine stukje moesten scheuren en toen was het tijd voor de oven! De pizza's werden voor ons in de oven geschoven en tijdens het bakken, mochten wij nog een pizza maken. Toen heb ik gekozen voor de funghi variant, in plaats van tomatensaus ging daar truffeltapenade met creme fraiche op en als topping champignons en oesterzwammen, mmm. Intussen waren de pizza's klaar en mochten we allemaal zelf onze pizza uit de oven scheppen, dit ging wonderwel goed bij mij, want ik zag de mijne al op z'n kop op de grond liggen ;-). Daar werd nog verse rucola en vers geraspte Parmezaanse kaas opgelegd en een paar takjes basilicum en de pizza was klaar. Nu nog een drankje uitzoeken en eet smakelijk maar!

Tijdens het eten werd de tweede pizza voor ons gebakken, belegd na het bakken en in een doos gestopt om mee naar huis te nemen, wat een service! Het was heerlijk, maar vooral erg gezellig!! Ik ben al in de bevoorrrechte positie geweest dat ik al eens een workshop heb mogen volgen bij la Place, dat was in Amstelveen voor een paasstol. Die vorm is ook nog niet eens meetkundig uitgevonden, maar dat is weer een ander verhaal! Dat was ook erg gezellig en als er nog een workshop komt, ga ik mij zeker ook weer opgeven! Het is leerzaam, dat is meegenomen, maar het is ook gewoon een leuk avondje weg! Wij hebben nu een gratis avondje uit eten gehad samen, leuk toch! Bedankt la Place, wij vonden het top en komen de volgende keer graag weer!!